Poniedziałek 23.03.2020

1. Marzanna

To dawna bogini, towarzyszka zimy. Nasi dziadkowie robili ją ze słomy i na przedwiośniu topili, żeby już sobie poszła, razem z zimą. My też możemy sobie zrobić.

 

Wypychamy pończochową podkolanówkę, zgniecionymi gazetami, mocujemy na kiju, który łączymy z podkolanówką (głową). Na twarzy marzanny przyklejamy oczy z guzików i usta wycięte z papieru kolorowego. Robimy warkocze z włóczki, przyczepiamy je do głowy. Na włosach wiążemy chusteczkę z tkaniny. Okręcamy kij szarym papierem lub innym dostępnym materiałem formując tułów. Z kolorowej krepiny lub tkaniny przygotowujemy sukienkę.

 

2. "Pogodowy bal"- wiersz

(dorosły czyta , razem z dzieckiem pokazuje opisane w nawiasie czynności))

Pani pogoda tańce urządziła(przy szeroko otwartych ustach końcem języka próbujemy

Mnóstwo gości zaprosiła.policzyć zęby u góry i na dole)

Przybył wietrzyk na wezwanie,(oddychamy: wdech nosem – wydech ustami, pięć razy)

Zrobił wielkie zamieszanie.

Za wietrzykiem na bal wielki (mówimy kap, kap, pięć razy)

przybyły radosne kropelki.

Na głowy gości z góry kapały,( wysuwamy język w kierunku nosa, pięć razy)

A przy tym szeroko się uśmiechały. (wykonujemy na zmianę uśmiech – dzióbek, pięć razy)

Kiedy mróz wkroczył na salę,(wysuwamy język przez lekko zaciśnięte zęby, pięć razy)

Kropelek nie było już wcale(wahadełko – przy szeroko otwartych ustach dotykamykońcem języka raz lewego, raz prawego kącika ust na zmianę, pięć razy).

W kuleczki gradu się zamieniły (wypychamy językiem policzki, raz prawy, raz lewy, pięć razy)

I w kółeczku tańczyły. (szeroko otwieramy usta i końcem języka oblizujemy wargi, pięć razy w lewą i pięć w prawą stronę)

Napłynęła wreszcie chmurka,(nadymamy policzki pięć razy)

Z której lecą białe piórka.

Nie! To płatki śniegu duże.(wysuwamy na zmianę język wąski i szeroki, pięć razy)

Tak tańcują pięknie w górze.(malowanie sufitu – przesuwamy językiem po podniebieniu twardym do przodu i do tyłu)

Słońce w górze zaświeciło,

Śnieżną chmurkę przegoniło.

Do wszystkich wysyła promienie

I przeprasza za spóźnienie.

Pogodowe tańce cały rok trwają

i tylko pory roku się zmieniają.

Wtorek 24.03.2020

  1. Kwiaty na rabaty

Dzieci używając szablonu rysują na kartce formatu A4 cztery koła blisko czterech rogów kartki. To będą środki kwiatków. Dorosły mówi, w jaki sposób będą rysować dookoła kół płatki (dzieci rysują sam kontur płatków, kolorują je na końcu ćwiczenia):

- płatki kwiatka w górnym lewym rogu są żółte,

- płatki kwiatka w dolnym prawym rogu są czerwone,

- płatki kwiatka w górnym prawym rogu są niebieskie,

- płatki kwiatka w dolnym lewym rogu są pomarańczowe.

Na końcu dzieci kolorują środki kwiatów na żółto i kończą kolorować płatki. Na środku rysują kwiatek w wybranym przez siebie kolorze.

 

2iczymy kwiaty na rabatki.

Dziecko ma dwa paski z wyciętymi otworkami w kształcie kółek. W jednym i drugim pasku jest po 10 otworków.

Dziecko ma w pojemniczku 20 ziarenek fasoli. Dzieci kładą paski przed sobą jeden pod drugim. W pierwszym pasku – grządce „sieje” po jednym ziarenku. Przelicza ile wsadziło ziaren (10), następnie w drugim pasku (grządce) ma wsiać jeszcze jedno ziarno. Dziecko liczy razem: dziesięć i jeden to jedenaście. Dokłada kolejne ziarna i przelicza je do 20. Dziecko mówi ile ziaren jest w pierwszej grządce, ile w drugiej, ile razem ma ziaren?

Następnie dziecko może wykonywać następujące czynność:

- odłóż tyle nasion, aby zostało ich 14

- Masz 14 nasion, dołóż 22. Ile masz nasion?

- Masz 16 nasion, odejmij 5. Ile ci zostało?

-Wsadź tyle nasion, aby razem było ich 17.

 

3. Wiosenne kwiaty.

Dzieci dowolnymi technikami (malowanie farbami, wyklejanie skrawkami papieru kolorowego, rozcierając plastelinę) wypełniają konturu pierwszych wiosennych kwiatów.

oprac.: A. Krysiak, M.Barcikowska, J. Ładziak

Środa 25.03.2020

Wiersz J. Kulmowej „W marcu jak w garncu”

 

W marcu

Gotuje się wiosna w garncu.

Miesza się.

Bulgocze.

Burzy.

Słońcem wzbiera w każdej przydrożnej kałuży.

To zastygła przymrozkiem niewielkim,

To znów śniegiem jak kożuchem się zetnie, to się wiatrem zakotłuje po ogrodach, aż się nam uwarzy marcowa pogoda.

 

Rozmowa na temat wiersz:

Jakie zmiany zachodzą w pogodzie wczesną wiosną?

 

  1. Przysłowia o marcu.

 

Dorosły wyjaśnia, dzieciom, czym są przysłowia.

 

Przysłowia zazwyczaj wywodzą się z tradycji ludowych. Oznacza to, że dawno temu ludzie przez długi czas obserwowali pogodę i zauważyli związek między zjawiskami w różnych miesiącach. Związek ten wyrazili w krótkich zdaniach, czasem rymowankach i przekazywali sobie tę mądrość w postaci przysłów z pokolenia na pokolenie, z ojca na syna. Od naszych przodków wiemy, więc, że: „W marcu jak w garncu”.

 

Następnie dorosły podaje inne przykłady przysłów i porzekadeł o marcu, wyjaśnia, co niektóre z nich oznaczają, jak związek ma pogoda marcowa z innymi miesiącami:

 

- Gdy w marcu topnieje, to na wiosnę mróz bieleje.

- gdy marzec suchy, kwiecień nagradza, bo deszcze sprowadza.

- W marcu, gdy są grzmoty, urośnie zboże ponad płoty.

-Ile mgieł w marcu, tyle deszczów, czerwcu.

- W marcu mgły bywają, w lecie burze przeszkadzają.

- Gdy marzec deszczowy, suche lato rodzi i zasiewom szkodzi.

- Marzec, co z deszczem chadza, mokry czerwiec sprowadza.

 

2. W marcu jak w garncu.

 

Dzieci wycinają kontur garnka, rysują i wycinają symbole: słońca, deszczu, chmury, śniegu, wiatru (symbole pogody zamiast rysować można wyszukać w kolorowych gazetach). Naklejają je na garnek.

oprac.: A. Krysiak, M.Barcikowska, J. Ładziak
oprac.: A. Krysiak, M.Barcikowska, J. Ładziak

Czwartek 26.03.2020

1.Prace w ogródku

Inscenizowanie ruchem rymowanki

 

W moim ogródku zrobię porządki:(naśladowanie zamiatania miotłą)

wygrabię suche gałązki ze ścieżki,(naśladowanie grabienia)

na barwne kwiaty przekopię grządki.(naśladowanie kopania)

W wiosenną ziemię nasionka wsieję,(naśladowanie siania dwoma paluszkami)

a potem z konewki je podleję.(naśladowanie podlewania konewką)

Na wiosennym słonku(pokazywanie rękoma okrągłego słońca)

wszystko się odmieni(pokazywanie ruchem ręki wzrastania roślin od ziemi)

i mój piękny ogród

wnet się zazieleni.(pokazywanie wąchania kwiatów)

 

 

2. Historia śpiącej cebulki.

 

Dzisiaj mama opowiadała mi historię o cebulce. Spróbuję ją powtórzyć. Była sobie cebulka, całkiem podobna do tych, które się je, ale mniejsza. Jesienią, kiedy liście na drzewach zaczęły żółknąć, jakaś mała ręka wzięła cebulkę i zakopała w ziemi – tak jak skarb. Cebulka wcale się nie zmartwiła. Jadła, piła, bo cebulki potrafią jeść i pić pod ziemią, a nawet urosła: wypuściła korzonki i kiełek, to znaczy taki mały rożek. Potem zrobiło się jej zimno, na ziemię spadły liście, a jeszcze później śnieg. Cebulka wcale się tym nie przejęła, tylko zasnęła pod swoją żółto – brązowo- białą kołderką.

Spała długo, aż pewnego razu coś ją obudziło. Robiło się coraz cieplej, twarda ziemia stawała się coraz bardziej miękka i wilgotna. Znowu można było jeść i pić, a w dodatku coś strasznie ciągnęło cebulkę do góry. Nie mogła wyjść cała spod ziemi, ale wysunęła swój rożek. Rożek wydłużała się jak antena, zazielenił i najpierw wypuścił liście, apotem pączek. Oczywiście nie taki do jedzenia, tylko mniejszy i zielony. Któregoś dnia, gdy słońce przygrzało naprawdę mocno, pączek się rozchylił. I okazało się, że na świecie pojawił się piękny żółty tulipan.

 

Rozmowa na temat wysłuchanego opowiadania:

 

O jakiej porze roku posadzono cebulkę tulipana?

Kiedy zakwitł tulipan?

Jak rósł tulipan?

Co było mu potrzebne, aby rosnąć? (ziemia, odpowiednia wilgotność, temperatura, światło)

Jak należy opiekować się roślinami?

 

Etapy wzrostu tulipana – ilustracje:

3. Nasza hodowla

Dzieci zakładają własną hodowlę roślinek

- rozkładają warstwę waty lub gazy na płaskim pojemniku i zwilżają ją wodą

-sieją nasiona rzeżuchy lub fasoli na powierzchni waty,

- odnotowują datę założenia hodowli, systematycznie dokonują obserwacji; opiekują się roślinkami.

oprac.: A. Krysiak, M.Barcikowska, J. Ładziak

Piątek 27.03.2020

1. Wiosna - rysunek kredkami do opowiadania.

 

Dorosły czyta dziecku opowiadanie, następnie nawiązuje do jego treści np.:

Ada lubi malować, co namalowała? Co jeszcze Ada mogła namalować na swoim obrazku? Narysujcie własny wiosenny obrazek.

 

Ada lubi wiosnę. Świat staje się piękniejszy i wszyscy jakby weselsi. Nawet kot Timi częściej wskakuje na okienny parapet, może czuje, że słońce grzeje coraz mocniej? Ada położyła na stole kredki i papier. – Narysuję wiosnę – pomyślała i wzięła do ręki zieloną kredkę. Na pierwszym planie były dwa duże drzewa. Na gałęziach drzew Ada narysowała delikatne wiosenne listki i malutkie różowe kwiatki. Na drzewie odpoczywała sroka, a pod nim cztery wróble. Dalej Emil zobaczył krzew obsypany małymi żółtymi kwiatkami. – To chyba forsycja – pomyślał. Na skalniaku Ada umieściła kwitnące bratki, tulipany i krokusy. Zielona trawa dumnie pięła się do góry ku słońcu, a nad krzakiem tańczyły dwa żółte motyle. Ładna ta twoja wiosna! Mam ramkę, może oprawimy rysunek i ozdobimy nim pokój? – zaproponował Emil.

 

                                 

 

 

 

 

                

 

    

 

 

 

 

2. Kwiaty rozkwitają

 

Dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym. Na hasło , dziecko powoli podnosi się, aż do pozycji stania na palcach, wyciągają mocno w górę ręce. Na hasło - dzieci powoli wracają do pozycji wyjściowej.

3. Zachęcamy do słuchania, śpiewania i tańczenia razem z dziećmi. 

„Piosenka o wiośnie” - Mała Orkiestra Dni Naszych

 

Nadeszła w końcu ta pora radosna:

Już wiosna, już wiosna, już wiosna! 

Nadeszła w końcu pora wielkanocna:

Już wiosna, już wiosna, już wiosna!

 

Do ciebie szliśmy wiosno przez okrągły roczek 

Przez dni króciutkie zimą i bardzo długie noce. 

Do ciebie szliśmy wiosno i łatwo nam nie było  

Pokonać mrozy, śniegi, lecz to już się skończyło.

 

Nadeszła w końcu ta pora radosna: 

Już wiosna, już wiosna, już wiosna! 

Nadeszła w końcu pora wielkanocna:

Już wiosna, już wiosna, już wiosna!

 

Przez Dzień Wagarowicza dotarliśmy do wiosny

Prowadził nas tam dzielnie Baranek Wielkanocny

Już nigdy więcej zimy, niech słońce kwiaty święci

Od bzów i od jaśminów niech w głowie nam się kręci!

 

Nadeszła w końcu ta pora radosna: 

Już wiosna, już wiosna, już wiosna! 

Nadeszła w końcu pora wielkanocna:

Już wiosna, już wiosna, już wiosna! x2

oprac.: A. Krysiak, M.Barcikowska, J. Ładziak